Wednesday, June 10, 2009

Farewell (5)

Ya no se encantarán mis ojos en tus ojos,
ya no se endulzará junto a ti mi doror.

Pero hacia donde vaya llevaré tu mirada
y hacia donde camines llevarás mi dolor.

Fui tuyo,fuiste mia. ¿Qué más? Juntos hicimos
un recodo en la ruta donde el amor pasó.

Fui tuyo,fuiste mia.Tu seras del que te ame,
del que corte en tu huerto lo que he sembrado yo.

Yo me voy. Estoy triste; pero siempre estoy triste.
Vengo desde tu brazos.No sé hacia donde voy.

...Desde tu corazón me dice adiós un niño.
Y yo le digo adiós.

Pablo Neruda

Thursday, March 05, 2009

vamossssss!!!

poreia stin Barcelona!

Saturday, January 31, 2009

Ομίχλη_Κρύο_

Χειμώνας_
Κρύο_
Βράδυ_
Έξω απ'το παράθυρό μου...
χιονισμένα όλα_
"Βάλε στο μαγνητόφωνο τραγούδια που γουστάρεις"_
-παίζει το μαγνητόφωνό μου-
Τσιγάρο_
Καφές_
Ποτό_
Καφές_
Τσιγάρο_
............................
Μ'αρέσει_
Σκεπάζομαι το παλτό μου...
Τυλίγω το κασκόλ στο λαιμό μου_
Μ'αρέσει_
....................
Μ'αρέσει να βγαίνω έξω_
στο τραπεζάκι που 'χω στο μπαλκόνι_
Τσιγάρο_
Καφέ_
Ποτό_
Τσιγάρο_
Καφέ_
Κάνει κρύο_
Κανείς δεν κυκλοφορεί_
Α!Ένα αγόρι περνά από κάτω_
Ο ουρανός είναι όμ
ορφος σήμερα_
Θολούρα...
Κανένα άστρο_
Κανένα φεγγάρι_
Μου θυμίζει τη θολούρα του μυαλού μου_
Αυτή που παλεύω να ξεδιαλύν
ω_
Τα καταφέρνω;
Δεν ξέρω_
Πώς να ξέρεις_
.....................
Μ'αρέσουν τα δέντρα μέσα στην ομίχλη_
Φαντάζομαι...
-Πώς να 'ναι το φεγγάρι σήμερα;
-Ποτέ δεν θα μάθω_
Πώς να 'ναι το φεγγάρι σήμερα...
Όμορφο θα 'ναι_
Σίγουρα_

Tuesday, December 23, 2008

ΑΛΕΞΗ....






06/12/2008
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΕΞΗ....




ΑΛΕΞΗ....




06/12/2008
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΛΕΞΗ....







Thursday, December 04, 2008

Τελικά...


finally....

we need something like that...
in order to breath...?












Ή μήπως υπάρχει κάτι πιο απλό...

Friday, November 21, 2008

just wanna breath...

Μα γιατί δεν μπορώ ν'αναπνεύσω_
πού είναι ο ουρανός_
τ'άστρα_
πού η θάλασσα_

θέλω να φύγω από εδώ_
να δω τη θάλασσα_
ώρες να κάτσω εκεί,δίπλα της_
μόνον να την κοιτάω_
να την ακούω_

ώσπου να βραδιάσει...
και τότε θ'αναρριγήσω_
θα γεμίσω,το ξέρω_

κάποιους μήνες μετά_
θα ξαναπάω_
και τότε θα ξαπλώσω...
θα ξαπλώσω στην αμμουδιά_
και θα κοιτώ τα άστρα_
και θ'ακούω τη θάλασσα_
περιμένοντας να....να κάνω μία ευχή_
θέλω μίαν ανάσα_
μία βαθιά ανάσα_
περίμενέ με θάλασσα_
περίμενέ με ουρανέ_
περιμένετέ με άστρα_
θα σας φτάσω...
ναι,θα σας φτάσω_

Friday, October 03, 2008

πρέπει να ζήσουμε...


και τα τελευταία λόγια της Μάσα:
"Μας φεύγουν,ο ένας πάει πια,
έφυγε για πάντα,θα μείνουμε μόνες μας
για να ξαναρχίσουμε τη ζωή μας από την αρχή.
Πρέπει να ζήσουμε...
Πρέπει να ζήσουμε...

Sunday, September 28, 2008

"atitlo"

θέλω κράσι_κόκκινο.
χατζιδάκι_σαββόπουλο και τζάκι_φωτιά_ζεστασιά.

όλοι μόνοι_
τα σπίτια σκοτεινιασμένα_
λες_
υπάρχουν άνθρωποι αγκαλιασμένοι αυτήν την...άτιμη ώρα;
αχνό φως_απ'τα παράθυρα των διπλανών σπιτιών_
δειλά δειλά_
ο πρώτος καπνός από την απέναντι καμινάδα,βγαίνει_
προσπαθώ να μυρίσω το καμένο ξύλο.
μάταια_
ο καθένας κρατά τις όμορφιες μυρωδιές για τον εαυτό του.
μόνον_
μμμ...ίσως να τις μοιράζεται κιόλας_
ίσως_
κάποτε_
δεν ξέρω.
έχω μπερδευτεί πια.



θέλω κρασί_κόκκινο.
χατζιδάκι_σαββόπουλο και τζάκι_φωτιά_ζεστασιά.

Saturday, September 27, 2008

it's unfair...










....unfair?
                                                                                                                        unfair?











unfair?

                                                                                
                                                                                                       unfair?



       
                            ........why?
                                                                                                   



Saturday, September 13, 2008

φίλη μου....φίλες μου!




"Ποιός στ'αλήθεια είμαι γω...
και πού πάω..."

πόσο μου λείπουν οι στιγμές μας...
τα ατέλειωτα τηλεφωνήματα...
μια με την μία...
μια με την άλλη...
ως το πρωί!
να κλαίγεται η κάθε μία για....τα δικά της!
και η άλλη...λίγο να ακούει...λίγο να σκέφτεται...
και να διακόπτει...
"Μα άκου να σου πω τί έγινε τώρα..._"

Φωνές _
Κλάματα _
Γέλια _
Θεωρίες _
               περί έρωτος_
                        αγάπης_
                        ανθρώπων_
                        λαών_
                        μουσικής_
                        (οι αφιερώσεις δίνουν και παίρνουν)
 "Γιατί δεν βρίσκω κανέναν να πάω στο αφιέρωμα στον...Καββ
αδία???"

                        Θεάτρου_
"θα κατέβω Θεσσαλονίκη...σε ποιά παράσταση θα πάμε??
-Θέατρο Καλαμαριάς...έχει φεστιβάλ θεάτρου! "

                        ποτού_
                        τσιγάρων_
"δεν θέλω τσιγάρο...την τελευταία φορά που έκανα ...ζαλίστηκα!
-άντε βρε βλαμένη....πάρε ένα!"

                        και λοιπών..........._

πόοοοσο μου λείπουν....
μα τα 'χω κάθε βράδυ σχεδόν....
φίλη μου_
στα όνειρά μου...

I ...keep trying***stelinako...

Wednesday, September 10, 2008

Breathless...


I'm lifting wishes to the stars...
the gleaming satellites of time_
orbiting circles overhead
To futures when your love is mine...
You leave me breathless when you close the door_
it feels just like you took the air out of the room with you...

your voice is echoing again...
through catacombs inside my mind...


Tuesday, September 09, 2008

φεγγαράκι μου λαμπρό..._



κοιτάζω μόνη το φεγγάρι...
με τις ώρες...
είναι μισό...
από την ...."κομμένη" πλευρά...
μια ουρά ξεχύνεται κατά πίσω...
μια σκιά...
ένα σύννεφο....
κι όπως τρέχει η σκιά κ απομακρύνεται απ'το φεγγάρι_
είναι λες κ ..... κινείται!το φεγγαράκι!
κ κάθομαι και το κοιτώ_
άναυδη_

μια οφθαλμαπάτη...
ένα ψέμμα...

κι ένα μόνον άστρο καταφέρνω να διακρίνω_
ένα μόνον σ'όλον τον ουρανό...
σ'ολο...το χάος_μόνον ένα!
είναι γιατί φωτίζεται απ'υη σελήνη σκέφτομαι....

Μα είναι τόσο γλυκά...
που σηκώνοντας τα μάτια μου πάνω απ'τα φώτα της άσχημης πόλης....
βλέπω μονάχα....αυτά τα δύο....
το φεγγάρι με το άστρο του...
συντροφιά κρατώντας αιώνια το ένα στο άλλο...

Το σύννεφο πνίγει το φεγγάρι...
κι αυτό παλεύει να λευθερωθεί_
τ'άστρο παρακολουθεί....ανήμπορο...να δράσει...
μόνον ελπίζει...
το φεγγάρι του να ξαναδεί....
κ αιώνια πλέον....
μαζί να στολίζουν...
τον άδειο ουρανό_

islands blue...koop islands blue_

hello my love..
hello my love...
it's getting cold here...

and...I'm sad alone...on my own...

the truth is...we are much too young...
you are so sad on your own...
now you are looking for me...or anyone like me...

now I'm looking for...you...
you are looking for me...

"hello my love,it's getting cold on this island...
I'm sad alone...I'm so sad 
on my own...
The truth is...we were much too young...
Now I'm looking for you...
or anyone like you..."

Now you're alone.....




Monday, September 08, 2008

Delicatessen...

 το ακατόρθωτο 
καμιά φορά...
έχει τέτοιαν απίστευτη γοητεία...

το κυνηγάς_
το παλεύεις_
πολεμάς...όλα_
όλους_
κι έπειτα...
κάπου εκεί στο τέλος...
χαμογελάς!
έχεις φτάσει επιτέλους αυτό το...άπιαστο!

τί είναι τελικά αυτό που μας κάνει να βλεπουμε τα πράγματα αδύνατα?
σίγουρα ο φόβος της πάλης...
ο φόβος της ήττας_

μα τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο.
κι αν ακόμα δεν φθάσεις ως το τέλος νικητής,
το ταξίδι θα ναι δικό σου!
αυτό θα το χεις κερδίσει...

Julie & Stan Luison....thank you***
Delicatessen by Jean-Pierre Jeunet